Vrijheid, gelijkheid, broederschap

Toen een maand of drie geleden de koningin plotseling iets wilde zeggen op TV, wist ik niet hoe snel ik naar Ingeborg moest rijden om het te zien. Het zou mij toch niet gebeuren dat ik dit historische moment zou missen omdat wij in Texas geen Nederlandse TV kunnen ontvangen. Naïef als ik ben verheugde ik mij al op het grote nieuws dat zou komen, eindelijk, na al die jaren!

Helaas,  Beatrix had een boodschap van het kaliber: “ik heb goed nieuws en ik heb slecht nieuws”. Uiteraard werd ‘ons onderdanen’ niet gevraagd welk nieuws we eerst wilden horen. Ze begon met het goede nieuws dat zij af zou treden, mijn hart maakte een sprongetje, maar tot mijn verdriet volgde al snel het slechte nieuws dat Wimlex haar zou opvolgen.

Niet te geloven dat dit nog kan, maar het kan dus nog wel. En ik heb de intelligentie van de kroonprins duidelijk overschat. Een ieder met gezond verstand had toch zeker bedankt voor deze twijfelachtige eer.

Laat ik voor de duidelijkheid even vermelden dat ik niet antimonarchistisch ben omwille van de hoge kosten die het met zich meebrengt. Uiteraard is een republiek ook een grote (wellicht zelfs grotere) kostenpost en dat iedereen een beetje meebetaalt aan het leefbaar houden van het land –het samen bekostigen van de regering- vind ik niet meer dan logisch. Het feit echter dat iemand slechts door geboorte staatshoofd (al dan niet ceremonieel) wordt en allerlei buitensporige middelen (torenhoog salaris, verschillende toeslagen, vrijstelling van belastingen, vastgoed, personeel, boot, vliegtuig, een gouden koets en zelfs onschendbaarheid?!) in de schoot geworpen krijgt vind ik verwerpelijk. Daarnaast druist het volledig in tegen elke vorm van vrije democratie.

Heb ik het nog niet eens over hoe omgesprongen wordt met vrouwenrechten/emancipatie. Mensen die denken dat het een eer is voor Maxima om koningin te worden en hier verheugd over zijn, moeten toch eens even stilstaan bij de reden van dit allerminst heugelijke feit. Ten tijde van het ontstaan van monarchieën (en de periode waarin de monarchie door iedereen als normaal werd beschouwd) was de overtuiging dat de ene mens beter was dan de ander, gebaseerd op allerlei zaken waar men geen enkele invloed op had. Voornamelijk gebaseerd op uit welke vader en moeder (adel of boer) je op welk moment (eerste kind of zesde kind) geboren werd. Maar ook het geslacht (jongen of meisje) waarmee je ter wereld kwam bepaalde in grote mate je waarde. Jongens/mannen waren veel belangrijker en hadden meer rechten dan vrouwen. De vrouw was ondergeschikt aan de man, de boer was ondergeschikt aan de adel, het zesde kind ondergeschikt aan de eerstgeborene. Goddank is na honderden jaren de positie van vrouwen sterk verbeterd en gaat men grotendeels uit van de gelijkheid van alle mensen bij geboorte. Je moet nu zelf verantwoordelijkheid nemen, hard werken, je best doen om een leidinggevende functie te kunnen bekleden en dan nog maakt die functie je geen beter mens. BEHALVE gek genoeg waar het gaat om “onze” monarchie. Blijkbaar geldt daar nog steeds dat je door geboorte uit een ‘van oranje’ staatshoofd wordt, dat je als eerstgeborene het recht hebt om Bea op te volgen en dat de mannelijke echtgenoot van Bea geen koning genoemd kon worden omdat hij dan als mannelijke variant BOVEN haar, de vrouwelijke variant, zou komen te staan…terwijl Maxima als koningin (vrouwelijke variant en dus ondergeschikt aan koning) nooit boven koning (mannelijke variant en dus belangrijker dan koningin) Wimlex kan komen en dus zonder gevolgen koningin genoemd kan worden.

En dan zeggen voorstanders: ”jaaa, maar het is zo gezellig, zo’n leuk visitekaartje…” Leuk visitekaartje?? Dat hier nog steeds niet iedereen gelijke rechten en gelijke kansen heeft? Dat vrouwen nog ondergeschikt zijn aan mannen? Echt, ik snap best het romantische sprookjesachtige dat eromheen lijkt te hangen, maar puur kijkend naar de feiten is het achterhaald en in strijd met de grondwet (artikel 1 waarin onder andere staat dat discriminatie op basis van geslacht niet is toegestaan)

Tot overmaat van ramp vinden sommige mensen het nodig om namens ‘het volk’ een lied voor hem te schrijven/zingen. Mag ik mij bij deze even distantiëren van ‘het volk’ dan? Of horen mensen zoals ik, met een democratische -en dus republikeinse- ideologie, per definitie al niet bij ‘het volk’. Het is nog een slecht lied ook, vol fabelachtige zinnen (lees:  vol fouten) en wat dat betreft perfect passend bij de gelegenheid. Wat mij betreft zou men beter het liedje ‘tweedehands jas’ van kinderen voor kinderen kunnen instuderen voor op de grote dag, geheel toepasselijk bij de mantel die de nieuwe koning dan zal dragen.

Mij niet gezien, ik ben blij dat ik door ons verblijf in Texas niet al te veel hoef mee te krijgen van de idioterie rond de troonswisseling. Maar om dan toch nog een beetje solidair te zijn met ‘het Nederlandse volk’ , dompel ik mijzelf binnenkort ook onder in een sprookjeswereld:  Disneyworld, here I come!

Wil ik iedereen tot slot nog even wijzen op een fantastisch burgerinitiatief, een goed begin: www.hetsalarisvandekoning.nl

 

Nb. Waarschijnlijk al wel duidelijk, maar voor de volledigheid: dit blog is (evenals alle voorgaande en hoogstwaarschijnlijk alle toekomstige blogs) door mij, Karlijn, geschreven. Zonder overleg met man en kinderen. Het gaat hier dus om mijn persoonlijke kijk op de zaak.

 

Mijn locatie .

1 reactie op “Vrijheid, gelijkheid, broederschap

  1. Lieve Karlijn, ongetwijfeld zul je veel kritiek krijgen op dit verhaal. Ik deel jouw gevoelens volledig (dat wist je misschien al wel) en ik vond het gisteren deels een treurige dag. Deels niet omdat ik heb genoten van alles wat in drie maanden is georganiseerd en perfect gelopen is, deels wel omdat ik medelijden heb met deze man die 46 jaar geïndoctrineerd en gehersenspoeld is en het zichtbaar allemaal prachtig vindt. Medelijden vooral met de jonge Amalia die dit hele traject nog door moet. Ik zou dit als vader mijn kind nooit willen aandoen! Ik heb niet eens voorkeur voor een president, een staatshoofd is onnodig en overbodig. Zwitserland geeft hiervan al eeuwen een prachtig voorbeeld; daar is iedere minister een jaar lang ‘president’ en mag dan lintjes doorknippen en buitenlandse gasten ontvangen, naast zijn gewone werk als minister.

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>